Macrotinae – monotypowa podrodzina ssaków z rodziny liścionosowatych (Phyllostomidae).

Rozmieszczenie geograficzne Podrodzina obejmuje gatunki występujące w Ameryce Północnej i Środkowej.

Morfologia Długość ciała (bez ogona) 82–108 mm, długość ogona 27–47 mm, długość ucha 22–28 mm, długość tylnej stopy 11–18 mm, długość przedramienia 44–56 mm; masa ciała 11–18 g.

Systematyka Podrodzinę wyodrębnił w 1992 roku amerykański zoolog Ronald A. Van Den Bussche w artykule zatytułowanym Zmienność miejsc restrykcji i systematyka molekularna nietoperzy z rodziny liścionosowatych w Nowym Świecie, opublikowanym w czasopiśmie „Journal of Mammalogy”. Rodzaj Macrotus zdefiniował w 1843 roku angielski zoolog John Edward Gray w artykule zatytułowanym List w sprawie dwóch nowych gatunków nietoperzy i jeżozwierza („Hystrix subspinosus”, Licht.) w Muzeum Brytyjskim, opublikowanym w czasopiśmie „Proceedings of the Zoological Society of London”. Gatunkiem typowym jest (oznaczenie monotypowe) wielkouszak liścionosy (M. waterhousii).