W 1871 posesję nabyli Henrietta i Wolf Metisowie, którzy w 1883 zlecili mistrzowi budowlanemu Josefowi Wittigowi nadbudowę o jedno piętro i przebudowę budynku na układ kalenicowy. W 1923 posesję nabył Antoni Dzikowski, cztery lata później przebudował on znacząco pomieszczenia sklepowe oraz znaczącą część oficyn i podwórza na skład bławatny, który działał do wybuchu II wojny światowej. Od 16 września 1970 obiekt znajduje się w rejestrze zabytków (nr 515/1228)Miron Urbaniak „Zabytki Miasta Leszna”, Rynek 6, UM Leszna. Rynek 7 – barokowy budynek posadowiono w 1766 szczytem do Rynku na wąskiej i głębokiej działce. Od 1907 właścicielką była Joanna Schreiber, która doprowadziła do zwężenia sieni i powiększenia jednego z lokali sklepowych, a także do przebudowy budynków w głębi posesji. W 1924 przebudowano wnętrza i dach, od 16 września 1970 obiekt znajduje się w rejestrze zabytków (nr 516/1229). Trzyosiowa barokowa fasada posiada ozdobny szczyt zwieńczony tympanonem z półokrągłym oknem. Kamienica ma dwie kondygnacje i poddasze o funkcjach użytkowychMiron Urbaniak „Zabytki Miasta Leszna”, Rynek 7, UM LesznaLeszno, Barokowa kamienica przy Rynku 7. Polska Niezwykła. Rynek 8 – jedna z najstarszych kamienic na Rynku, pochodzi z drugiej połowy XVII wieku lub początku XVIII.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Rynek w Lesznie · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.