We wrześniu 1939 był dowódcą 3 kompanii Robotniczej Brygady Obrony Warszawy. Po kapitulacji Warszawy wrócił na Śląsk, założył organizację ruchu oporu „Odrodzenie”. 9 marca 1940 został aresztowany przez Gestapo. Był więźniem obozów Dachau, następnie Gusen, gdzie pracował w kancelarii obozowej oraz organizował rozgrywki piłki nożnej. Swoje przeżycia z tego ostatniego okresu opisał w wydanych po wojnie pamiętnikach – Gusen; Pamiętnik dziennikarza (Katowice 1945–1946).
Po wojnie mieszkał z rodziną w Katowicach, pracował jako dziennikarz w redakcjach katowickich, udzielał się w ZBoWiD-zie. Zmarł 27 stycznia 1971 w Katowicach. Pochowany na cmentarzu przy ul. Francuskiej.
Ordery i odznaczenia Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Walecznych (dwukrotnie) Srebrny Krzyż Zasługi (24 grudnia 1928)M.P. z 1928 r. nr 297, poz. 732 „za zasługi, położone w powstaniu Wielkopolskiem”. Wielkopolski Krzyż Powstańczy (6 grudnia 1957) Gwiazda Górnośląska
Przypisy
Bibliografia