Od sąsiadujących wzniesień położonych na granicznym grzbiecie oddzielone jest płytkimi niezauważalnymi w terenie siodłami. Wzniesienie położone na grzbiecie głównym Gór Złotych, w całości zbudowane ze skał metamorficznych, głównie z gnejsów gierałtowskich oraz łupków krystalicznych. Na zboczach wzniesienia pośród drzew występują charakterystyczne pojedyncze skałki. Wzniesienie porośnięte w większości naturalnym lasem mieszanym regla dolnego, a w partiach szczytowych świerkowym regla górnego. Wzniesienie stanowi teren dziki i niecywilizowany, z rzadkimi gatunkami flory i fauny. Wzniesienie pod koniec XX wieku dotknęły zniszczenia wywołane katastrofą ekologiczną w Sudetach.
Ciekawostki Zbocza wzniesienia porasta fragment naturalnego lasu mieszanego będące pozostałością gęstej puszczy, w pobliżu jego górnej granicy występuje skarłowaciały starodrzew. Szczyt należy do jednych z bardziej płaskich szczytów w Sudetach. Przez wzniesienie przechodzi dział wodny III rzędu. Najwyższy punkt wzniesienia położony jest na obszarze Polski północno-wschodnia część szczytu od granicy grzbietu leży na terytorium Czech. Na niektórych mapach wzniesienie uznawane jest jako drugi wierzchołek Pasiecznej. Na czeskich mapach wzniesienie nazywane jest czes.