Pomysł drukowania leków narodził się w Massachusetts Institute of Technology. Obecnie inne uniwersytety i placówki naukowe pracują nad udoskonalaniem technologii produkcji leków drukowanych. Drukowanie na bazie atramentu i drukowanie na bazie proszku były głównie stosowanymi technologiami drukowania wymienionymi w pracach nad rozwojem i produkcją leków drukowanych, które zostały opublikowane do połowy 2012 roku.
Leki drukowane 2D Leki drukowane 2D są produkowane przez bezpośrednie, precyzyjne naniesienie lub wstrzyknięcie, przez głowicę drukarki, na jadalny papier roztworu bądź zawiesiny substancji czynnej wraz z substancjami pomocniczymi. Po wysuszeniu i dokonaniu ewentualnej kontroli ilościowo-jakościowej papier z wydrukowanymi na nim dawkami leku jest zwijany w rolkę i cięty na kawałki, zawierające pojedynczą dawkę. Taki kawałek papieru wkładany jest do żelatynowej kapsułki, przeznaczonej do stosowania doustnego. Cała procedura zajmuje kilkanaście sekund.