W Karkonoszach jest uważana za relikt glacjalny.
Morfologia Pokrój Z płożącego się kłącza wyrastają pędy kwitnące jak i płonne. Łodyga prosto wzniesiona, pojedyncza, pokryta białoszarym, wełnistym kutnerem, gęsto ulistniona, o wysokości od 2 do 12 cm.
Liście Skrętoległe. Liście podsadkowe są nieco mniejsze od łodygowych. Liście różyczkowe jak i na łodydze są bez ogonków, pokryte białym kutnerem, wąsko lancetowate, długości od 1 do 2 cm i szerokości 0,5-2 (3) mm, o zaostrzonym końcu. Mają wyraźnie widoczny jeden nerw, co jest istotna cechą przy rozróżnianiu od podobnych gatunków.
Kwiaty Kwiatostan złożony: niewielkie koszyczki tworzące kłos na szczycie pędów. Koszyczki krótkoszypułkowe zebrane po kilka w niby-grono albo pojedyncze na szczycie łodygi (rzadko), długości 5-6 mm i 6-8 mm. Listki okrywy ułożone w dwóch, rzadziej trzech szeregach, mają jasnobrązowe obrzeżenie. Zewnętrzne łuski podługowato-jajowate są nieco dłuższe niż połowa koszyczka i wełnisto owłosione u nasady. Łuski wewnętrzne są wyraźnie węższe i dłuższe, lancetowate. Po przekwitnięciu łuski rozpościerają się gwiaździście. Dno koszyczka jest nagie. Kwiaty barwy żółto-brązowej, w środku rurkowate, obupłciowe, kwiaty zewnętrzne nitkowate, żeńskie.