Poza kolorem, sylwetka oraz zachowanie pająka są bardzo podobne do wcześniej wspomnianych pająków.
Wielkość ciała samic białej wdowy wynosi ok. 11–13 mm, samców – zaledwie 3,4–4,5 mm. Jeżeli samiec Latrodectus pallidus po kopulacji zbyt długo zwleka z odstąpieniem od samicy, może zostać przez nią pożarty. Większość żyje 1–2 lata. Jest gatunkiem występującym licznie i nie wymaga ochrony.
Swoje ofiary, np. owady, łapią w sieci zbudowane z poziomej platformy o średnicy ok. 5–6 cm, z której wyprowadzonych jest ok. 15–20 (lub więcej) pionowych nici sięgających gruntu. Platforma połączona jest dodatkowymi nićmi tworzącymi pomost prowadzący do kryjówki o bardzo rozbudowanej strukturze i umiejscowionej 30–60 cm nad gruntem. L. pallidus spędzają dzień w kryjówce, a w nocy znajdują się na pajęczynie łownej.
Jad Jako przedstawiciel rodzaju Latrodectus, biała wdowa również dysponuje dość silnym jadem, który może być niebezpieczny dla człowieka. Choć jego jad dla organizmu ludzkiego nie jest tak groźny jak jad L.mactans, jak wynika z badań, w skrajnym przypadku byłby w stanie spowodować śmierć