W latach 2009–2013 był szefem negocjatorów grupy roboczej „Zagadnienia prawno-historyczne /kultura pamięci” pod auspicjami Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji oraz Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. W tej funkcji inicjował posiedzenia Polsko-Niemieckiego Okrągłego Stołu ds. Polonii w Niemczech i Mniejszości Niemieckiej w Polsce, którego głównym celem było wyrównanie asymetrii między tymi grupami, wynikającej z różnic interpretacyjnych art. 20-22 Traktatu między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec o Dobrym Sąsiedztwie i Przyjaznej Współpracy. Kluczowymi zapisami wynegocjowanego oraz przyjętego w dniu 12 czerwca 2011 roku, Oświadczenia Polsko-Niemieckiego Okrągłego Stołu były niemieckie gwarancje dotyczące utworzenia Centrum Dokumentacji Kultury i Historii Polaków w Niemczech przy wsparciu ze środków budżetu federalnego, zbudowania strategii nauczania języka polskiego w Niemczech oraz postulat utworzenia w Berlinie pomnika-miejsca pamięci wszystkich Polaków, ofiar prześladowań nazistowskich Niemiec.
W 2013 z nominacji premiera Donalda Tuska został dyrektorem, członkiem zarządu Fundacji Współpracy Polsko-Niemieckiej. W latach 2015–2016 powołany został do Rady Naukowej Instytutu Zachodniego.