Władysław Hołowiński (ur. 3 września 1915 w Kawęczynie, zm. 14 lipca 1999 w Bielsku-Białej) – żołnierz Wojska Polskiego i oficer polityczny ludowego Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się 3 września 1915 w Kawęczynie jako syn Marcina (ur. 1872) i Agaty (1875–1945). W 1938 roku odbył służbę wojskową a następnie służył w 3 pułku artylerii lekkiej Legionów stacjonującym w Zamościu.
Po kampanii wrześniowej udało mu się przejść przez zieloną granicę na tereny zajęte przez ZSRR, do miejsca zamieszkania jego rodziców. Marcin i Agata wraz z siostrą Marianną wyprowadzili się z Kawęczyna do gminy Olejów w powiecie Zborowski (obecnie Ukraina) z końcem maja 1938 r., co zostało odnotowane w aktach. Niedługo po powrocie Władysława rodzina została zesłana na Ural, w ramach pierwszej deportacji Polaków do ZSRR, gdzie Marcin pracował w kopalni rudy uranu a Agata w kuchni w przedszkolu. W ZSRR zmarł Marcin a Agata po wojnie w bardzo ciężkim stanie zdrowia wróciła do Torunia, gdzie wkrótce zmarła w grudniu 1945 i została pochowana na cmentarzu garnizonowym.