Od 18 września 1966 do 25 listopada 1968 minister ochrony porządku publicznego ZSRR, a od 17 września 1966 do 17 grudnia 1984 minister spraw wewnętrznych ZSRR, od 10 kwietnia 1968 do 15 czerwca 1986 członek KC KPZR, 1967 awansowany na generała pułkownika, a 10 września 1976 na generała armii, od grudnia 1982 do 1984 w Grupie Generalnych Inspektorów Ministerstwa Obrony ZSRR. Od 1978 doktor nauk ekonomicznych. Deputowany do Rady Najwyższej ZSRR od 4 do 9 kadencji.
6 listopada 1984 pozbawiony stopnia generała armii za defraudację znaczących sum, 7 grudnia 1984 wykluczony z partii, a 12 grudnia 1984 pozbawiony tytułu Bohatera Pracy Socjalistycznej i odznaczeń. Z powodu załamania zastrzelił się.
Odznaczenia Złoty Medal „Sierp i Młot” Bohatera Pracy Socjalistycznej (25 listopada 1980) Order Lenina (czterokrotnie – 19 czerwca 1965, 30 kwietnia 1966, 25 listopada 1970 i 25 listopada 1980) Order Rewolucji Październikowej (5 stycznia 1978) Order Czerwonego Sztandaru (dwukrotnie) Order Bohdana Chmielnickiego II klasy (29 czerwca 1945) Order Wojny Ojczyźnianej I klasy (16 października 1943) Order Czerwonego Sztandaru Pracy (23 stycznia 1948) Order Czerwonej Gwiazdy (22 maja 1943) Medal „Za Odwagę” (31 stycznia 1943) Odznaka „Zasłużony Funkcjonariusz MWD”