Interesował się geografią transportu, przemysłu i geografią regionalną. Badał wyposażenie Polski w sieć transportu publicznego (PKP, PKS, transport miejski) i jego rozwój, zestawił pełny chronologiczny wykaz dat otwarcia wszystkich linii kolejowych na terytorium kraju. Jako pierwszy w Polsce zajmował się problematyką codziennych przejazdów ludności, w szczególności dojazdów do pracy. W 1961 obronił rozprawę doktorską pt. Stosunki komunikacyjne na obszarze województwa białostockiego, a w 1967 przedstawił rozprawę habilitacyjną pt. Dojazdy do pracy w Polsce. W 1980 uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego nauk geograficznych.

Wspólnie ze Stanisławem Leszczyckim i Stanisławem Misztalem kierował pracami nad Atlasem przemysłu Polski – pierwszą szczegółową prezentacją kartograficzną rozmieszczenia zakładów przemysłowych w kraju, za koncepcję i opracowanie tego atlasu otrzymali w 1976 Nagrodę Państwową II stopnia, pierwszą taką nagrodą za opracowanie geograficzne.

Brał udział w przygotowaniu reformy administracyjnej kraju, opracowując projekt podziału powiatowego;