thumb|Ruiny zabudowań w Beidha Beidha (arab. البيضا, Al-Bayḍā) – stanowisko archeologiczne położone w południowej Jordanii.
Beidha to osada neolityczna o charakterze wczesnorolniczym odkryta w 1957 roku przez angielską ekspedycję pod kierownictwem Diany Kirkbride. Datowano ją wówczas na przełom VIII i VII tysiąclecia p.n.e.J. Zabłocka, Historia Bliskiego Wschodu w starożytności (od początku osadnictwa do podboju perskiego), s. 19–20. Później prace archeologiczne prowadziła tam brytyjska grupa archeologów prowadzona przez Briana Byrda. Badania wykazały, że miejsce to zamieszkiwane było jeszcze we wczesnym mezolicie, jako jeden z ośrodków kultury natufijskiej, oraz w I tysiącleciu p.n.e. przez osiedlonych w pobliskiej Petrze Nabatejczyków. Beidha została uwzględniona w opisie Petry na liście światowego dziedzictwa UNESCO.
Rolnictwo Na początku VII tysiąclecia p.n.e w Beidha zaczęto uprawiać pierwsze gatunki zbóż, o czym świadczy odnalezienie podczas prac wykopaliskowych na terenie osady glinianych naczyń z odciskami ziaren jęczmienia i pszenicy.