Dwa lata później było ich już 5000, a maszyna zaczęła otrzymywać medale na międzynarodowych wystawach.

Ceny arytmometru o precyzji 11 i 13 cyfr były równe odpowiednio 75 i 100 rubli (warto wspomnieć, że w tym czasie tyle właśnie wynosiło solidne miesięczne wynagrodzenie w Rosji). W Niemczech natomiast cena Brunsvigi wynosiła około 300 marek, co odpowiadało 150 rublom. W tym samym czasie cena 16 cyfrowego arytmometru de Colmara wynosiła około 300 rubli.

Willgodt Odhner umarł 10 sierpnia 1905 roku. Jego synowie – Alexander i Georg – oraz zięć Karl Siewert kontynuowali produkcję. Około 23 tys. kalkulatorów zostało wyprodukowanych do roku 1918, kiedy to fabryka w Rosji została zamknięta. Na skutek rozruchów w Rosji, spowodowanych rewolucją, rodzina Odhnera powróciła do Szwecji, gdzie dalej produkowano maszyny pod marką „Original Odhner”.

W 1924 rosyjski rząd wznowił i przeniósł produkcję do Moskwy, gdzie sprzedawano kalkulator pod nazwą „Arytmometr Feliksa”. Nazwa produktu wzięła się od imienia Feliksa Dzierżyńskiego, który zainicjował produkcję w celu stworzenia miejsc pracy dla młodych ludzi w Rosji. Początkowa lokalizacja fabryki stała się potem siedzibą KGB.