Stefan Zgliczyński (ur. 10 stycznia 1935 w Płocku) – polski lekarz internista i endokrynolog, nauczyciel akademicki, profesor nauk medycznych.
Życiorys Po ukończeniu w 1951 liceum im. Stanisława Małachowskiego w Płocku, rozpoczął studia w Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej w Warszawie. W czasie studiów pracował jako wolontariusz pod opieką dr. Jana Nielubowicza w I Klinice Chirurgii AM, później w Klinice Torakochirurgii prof. Leona Manteuffla, a następnie w I Katedrze Chorób Wewnętrznych Studium Doskonalenia Lekarzy kierowanej przez prof. Walentego Hartwiga. Dyplom lekarza uzyskał w 1957. W 1960 uzyskał specjalizację I stopnia z chorób wewnętrznych, a następnie w 1964 specjalizację II stopnia z chorób wewnętrznych i w 1975 specjalizację II stopnia z endokrynologii.
Stopień doktora nauk medycznych uzyskał w 1964 w Akademii Medycznej w Warszawie na podstawie rozprawy pt. Układ krążenia w nadczynności tarczycy. W 1971 w Centrum Medycznym Kształcenia Podyplomowego w Warszawie uzyskał stopień doktora habilitowanego na podstawie pracy pt. Klinika zaburzeń wydzielania hormonu antydiuretycznego (ADH).