Była również bardziej atrakcyjna od swoich młodszych sióstr mademoiselle de Charolais (1676–1753) i mademoiselle de Montmorency (1678–1718).
Początkowo była znana jako mademoiselle d'Enghien, ale gdy w 1688 roku jej najstarsza siostra mademoiselle de Bourbon poślubiła swojego kuzyna Franciszka Ludwika Burbona, księcia Conti, Anna Maria była znana jako mademoiselle de Condé – tytuł ten pochodził od tytułu jej ojca, który został księciem Condé po śmierci swojego ojca w 1684 roku.
Jej szwagrami byli wywodzący się z Burbonów książę Conti; książę du Maine (nieślubny syn Ludwika XIV i pani de Montespan) i słynny generał książę Vendôme.
Anna Maria była brana pod uwagę jako potencjalna żona księcia du Maine, który ostatecznie wybrał jej siostrę Ludwikę Benedyktę mademoiselle de Charolais, która była najwyższa z wszystkich córek Kondeusza, a poza tym jej słabe zdrowie i wątłość nie rokowały dobrze dla potomstwaLouis de Rouvroy, książę de Saint-Simon: Pamiętniki tom I str. 123-225. Kolejnym kandydatem był niemiecki arystokrata Jerzy Wilhelm Hohenzollern, margrabia Brandenburgii-Ansbach Pamiętniki dworu Ludwika XIV i z czasów RegencjiJerzy Wilhelm przyznał, że chciałby się ożenić z jej siostrą Marią Anną..