Władysław Chrapusta (ur. 1 lutego 1896 w ŁoponiuWładysław Chrapusta, zm. 28 stycznia 1982 w Warszawie) – polski dziennikarz, wydawca, znawca stenografii, bibliofil, filatelista, kolekcjoner ekslibrisów, dyplomata, hebraista, tłumacz, żołnierz.
Życiorys Syn Stanisława Chrapusty, małorolnego chłopa, i Rozalii z Senderaków. W 1914 został zmobilizowany do armii austro-węgierskiej walczył na froncie włoskim. Był sanitariuszem i radiotelegrafistą. W 1920 walczył w wojnie polsko-bolszewickiej. Zmobilizowany po wybuchu II wojny do 1. Pułku Strzelców Podhalańskich w Przemyślu wziął udział w wojnie obronnej 1939 jako radiotelegrafista w stopniu sierżanta. Był członkiem Armii Krajowej i działał w konspiracji ucząc członków AK stenografii i zdobywając informacje z nasłuchu. Jako dyplomata pracował w Izraelu. Został pochowany na starym cmentarzu na Służewie przy ul. Fosa w Warszawie.
Publikacje O stenografję w szkołach województwa śląskiego (1924) Księga pamiątkowa III. Kongresu Stenografów Polskich systemu Gabelsbergera-Polińskiego 8.-9. czerwca 1924 w Królewskiej Hucie (1924) Dzieje stenografji (1931, współautorzy: Stefania Bobrowska, Szymon Taub) Bibliografja stenografji polskiej.