Guerrero poddał się ceremonii inicjacji (caputzihil), wytatuował ciało i przekłuł uszy.
Wieści o hiszpańskich jeńcach Majów trafiły na Kubę wraz z wracającymi uczestnikami kolejnych nieudanych wypraw na Jukatan pod wodzą Francisca Hernándeza de Córdoby i Juana de Grijalvy. Kolejny konkwistador, Hernán Cortés, po przybyciu na Jukatan rozesłał wysłanników z listem wzywającym pozostających u Indian Hiszpanów do stawienia się w swoich szeregach. Na wezwanie odpowiedział Jerónimo de Aguilar, który poinformował Cortesa, że Guerrero wybrał życie pośród Majów.
W następnych latach kronikarze opisujący podboje Hiszpanów w Ameryce czynili Guerrero czarnym bohaterem swoich historii, potępiając jego wybór oraz przypisując mu działanie na szkodę Hiszpanii poprzez przekazywanie Majom tajemnic wojskowych hiszpańskich oddziałów. Bernal Díaz del Castillo przypisuje mu namówienie Indian do ataku na oddział de Córdoby oraz wyjawienie, że koń i jeździec nie stanowią jednej istoty oraz że Hiszpanie nie są wysłannikami bogów ani bogami i są śmiertelni.
W 1527 roku Guerrero kierował majańską obroną Jukatanu przez oddziałami Francisco de Montejo.