oba Dyrekcja Rządowa Teatrów Warszawskich, G. Sennewald, oba str. 16., co udowodnił już wcześniej w Wiedniu. W czasie swojej 5-letniej pracy w Teatrze Wielkim dbał o kształcenie tancerzy i poziom artystyczny baletu warszawskiego. Czasami też występował, m.in. w swoim balecie Tancerze europejscy w Chinach jako jeden z błaznów dworskich (7 maja 1870). Jego najwybitniejszym osiągnięciem choreograficznym w Warszawie był balet Pan Twardowski z muzyką Adolfa Sonnenfelda, który osiągnął wielkie powodzenie wśród publiczności i prezentowany był na scenie Teatru Wielkiego przez długie lata. Na początku września 1874 Calori zachorował i zmarł jeszcze w tym roku podczas swojej podróży do Wiednia.
Pozostawił po sobie w Polsce trwałe, choć nieczytelne już dziś niestety wspomnienie w słowach popularnej dziecięcej piosenki:
Ojciec Wirgiliusz uczył dzieci swoje,A miał ich wszystkich sto dwadzieścia troje.Hejże, dzieci! Hejże-ha!Róbcie wszystko to, co ja.