25 maja 1923 został przeniesiony z korpusu oficerów piechoty do korpusu oficerów administracji, dział naukowo–oświatowy i przydzielony do Dowództwa Okręgu Korpusu Nr II w Lublinie na stanowisko referenta oświatowego. Na stopień kapitana został awansowany ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1923. W połowie lat 20. był przedstawicielem sztabu DOK do Komitetu Budowy Domu Żołnierza Polskiego w Lublinie. Od 1927 służył w Korpusie Ochrony Pogranicza. Sprawował stanowisko szefa Oddziału Wychowania Żołnierza i Propagandy w Dowództwie Korpusu Ochrony Pogranicza w Warszawie. W marcu 1934 został przeniesiony do korpusu oficerów piechoty z pozostawieniem na zajmowanym stanowisku. Na stopień majora został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1937 i 14. lokatą w korpusie oficerów administracji, grupa administracyjna.
Po wybuchu II wojny światowej i kampanii wrześniowej został wzięty przez Niemców do niewoli. Był osadzony w Oflagu II C Woldenberg, gdzie pełnił funkcję dyrektora biblioteki obozowej.
Zmarł 26 czerwca 1965. Spoczywa na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera 22A-1-19). W tym samym miejscu została pochowana Halina Anna Jamka-Koperska (zm. 1974).