Zarodniki o kształcie od elipsoidalnego do jajowatego, z wyraźna łysinką, grubościenne, o rozmiarach 11–15 × 6–7,5 μm.
Występowanie i siedlisko Różówka nadrzewna znana jest tylko w Europie. Podano jej stanowiska we Francji, Niemczech, Polsce, Irlandii, Belgii, Wielkiej Brytanii, Słowenii, Holandii, Rumunii, Szwecji, Włoszech, Danii, Norwegii, Szwajcarii, Finlandii i Włoszech. Na terenie Polski w piśmiennictwie naukowym do 2003 r. podano tylko dwa jej stanowiska – w Dąbrowie koło Lublina (1996 r.) i w Międzyrzeczu Podlaskim (1903 r.). Jej stanowiska i zdjęcia publikowane są jednakże w internetowych stronach amatorów-mykologów (np. w atlasie Na grzyby). Znajduje się na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski. Ma status E – gatunek wymierający.
Nadrzewny saprotrof. Występuje w wilgotnych lasach liściastych. Rozwija się na butwiejącym drewnie, ale czasami także na opadłych liściach znajdujących się na wilgotnej glebie. Pojawia się głównie jesienią, zimą i wiosną. Żywe owocniki można znaleźć również pod pokrywą śnieżna, po stopieniu śniegu kontynuują rozwój. Notowana była na grabach, dębach oraz na paproci długosz królewski.
Przypisy
Kategoria:Powłocznikowate Kategoria:Mykobiota Polski