Wiosną 1917 roku za zgodą władz włoskich utworzono z inicjatywy Macieja Loreta i Jana Zamorskiego Komitet Polski we Włoszech, mający na celu opiekę nad jeńcami-Polakami i zmierzający do zgrupowania ich w osobnych obozach.
Rewolucja lutowa w 1917 roku w Rosji, dotychczas sprzeciwiającej się tworzeniu polskich formacji, umożliwiła stworzenie armii polskiej sprzymierzonej z zachodnimi państwami ententyDo roku 1917, pomimo wysiłków polskich środowisk niepodległościowych inicjatywa utworzenia Armii Polskiej na Zachodzie napotykała jednak trudności. We Francji liczono się z negatywnym stanowiskiem Rosji. Sytuacja zmieniła się wiosną 1917 r. po rewolucji lutowej w Rosji państwa Ententy uzyskały wolną rękę. (Dekret o utworzeniu Armii Polskiej we Francji). 4 czerwca 1917 roku prezydent Republiki Francuskiej Raymond Poincaré powołał autonomiczną Armię Polską we Francji. Powstały 15 sierpnia 1917 roku Komitet Narodowy Polski, grupujący przedstawicieli ugrupowań politycznych popierających państwa Ententy, zlecił Konstantemu Skirmuntowi misję do Włoch, której celem było m.in. utworzenie odrębnej polskiej siły zbrojnej u boku aliantów. KNP został uznany przez włoskiego ministra spraw zagranicznych Sidney Sonnino 30 października 1917 roku.