Wkrótce zamówiono pewną liczbę maszyn, określanych oficjalnie w celu zachowania tajemnicy, jako samoloty pasażerskie.
Prototypy Pierwszy bombowy He 111 V1 (Wk Nr 712) został zbudowany i będąc pozbawiony uzbrojenia zarejestrowany pod cywilnymi oznaczeniami D-ADAP 17 listopada 1934 roku. Skrzydła o rozpiętości 25 metrów i powierzchni 92,4 m2 zostały pokryte płótnem. Do napędu użyto dwóch rzędowych silników BMW VI chłodzonych cieczą o mocy 660 KM, napędzające dwupłatowe śmigła. Oblot nastąpił 24 lutego 1935 roku przez konstruktora. Udało się osiągnąć prędkość 350 km/h i zasięg 1530 km. Zastrzeżenia jakie zostały zgłoszone dotyczyły niedostatecznej stateczności podłużnej oraz zbyt duże siły działające na lotki.
Wersja cywilna wykonała swój pierwszy lot w 12 marca 1935. Wersja He 111b V2 (Wk Nr 715, o numerze rejestracyjnym D-ALIX). Pierwszą różnicą w konstrukcji było wymienienie śmigieł na trzypłatowe. Zmniejszono rozpiętość do 23 metrów i powierzchnię 88,5 m2. Posiadała zainstalowany w komorze bombowej czteromiejscowy przedział dla palących, a za nim sześć dodatkowych miejsc pasażerskich.