Choć nie było to rozwiązanie idealne, to skuteczność tego myśliwca była znacznie większa niż innych maszyn. Rozwiązanie Garrosa dostało się w ręce Niemców po zestrzeleniu jego maszyny poza linią frontu; wkrótce jednak Anton Fokker zainspirowany urządzeniem skonstruowanym w 1913 przez szwajcarskiego inżyniera Franza Schneidera, zbudował bardziej niezawodny system strzelania – synchronizator – umożliwiający oddawanie strzałów bez możliwości uszkodzenia śmigła.
Niektóre samoloty myśliwskie I wojny światowej: Vickers F.B.5 – jeden z pierwszych samolotów zbudowanych jako myśliwiec Nieuport: 11, 17, 23, 28 Rumpler Taube Fokker E.I, E.II, E.III, E.IV, Dr.I, D.VII SPAD VII, SPAD XIII Sopwith Camel RAF SE.5 Albatros: D.I, D.II, D.III, D.V
1919-1938 thumb|Gloster Gladiator – myśliwiec brytyjski Tempo rozwoju myśliwców spadło w okresie międzywojennym, a najważniejszym osiągnięciem tamtych czasów w budowie samolotów było przejście z konstrukcji drewnianych krytych płótnem dwupłatów na metalowe skorupowe lub półskorupowe jednopłatowce. Pojawiły się myśliwce dwusilnikowe, które niekiedy nazywano ciężkimi, ale poza niektórymi rozwiązaniami oferującymi większy udźwig uzbrojenia nazwa ta nie miała uzasadnienia. Do połowy lat 30 nierozwiązana była kwestia zwrotności i prędkości myśliwców.