Panu von Schwander został wręczony patent konwokacyjny dla ogłoszenia i uwagi, z poleceniem nieprzyjmowania żadnych innych jak tylko królewskich pruskich rozkazów, nie płacenia niczego więcej Koronie polskiej, a w sprawie zaopatrzenia w sól, żeby żadnej innej nie używał, jak tylko sól zakupioną w królewsko pruskich składach, a że powyższe przyjął do wiadomości i zostało mu to obwieszczone dokumentuje własny podpisem – Franz von Schwander”. Jak widać z tego pisma nadeszły pruskie rządy. Franciszek Klejna i Szwander musieli się do tych nowych czasów przystosować i złożyli przysięgę na wierność królowi pruskiemu na zamku w Malborku 28 września 1772 r. i od tego momentu byli już poddanymi pruskimi. Podpisanie tej deklaracji pozwoliło im zachować prawa i przywileje szlacheckie. Franciszek Klejna nadal piastował stanowisko burgrabiego miasta Wałcz z tym, że pruskie dokumenty nazywają go: Franz von Kleyna – Burggraf zu Deustch Krone Wappen Wolfskopf. (Franciszek von Kleyna burgrabia wałecki herbu Głowa Wilka)