Ludwik Wenski (ur. 4 sierpnia 1882 w Izdbach, zm. 2 października 1939 w Kościanie) – wielkopolski kupiec, działacz gospodarczy, społeczny i sportowy, powstaniec wielkopolski, zamordowany przez Niemców po wybuchu II wojny światowej.
Życiorys Początkowo mieszkał we Wschowie. Brał udział w powstaniu wielkopolskim. 7 stycznia 1919 został przez władze niemieckie internowany w obozie w Żaganiu. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości Wschowa przypadła Niemcom, przeniósł się do Leszna, gdzie założył przedsiębiorstwo „Wenski – Labatzki” (jego wspólnik, Herman Labatzki, był Niemcem). Był również wspólnikiem w spółce spedycyjno-handlowej z Paulem Oelsnerem, a od 1920 – jej samodzielnym właścicielem. Od 1926 mieszkał w Kościanie. Tam razem z rodziną zamieszkał w domu przy ul. św. Ducha.
Sprawował funkcję naczelnika koła Polskiego Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” w Kościanie. W latach 30. XX wieku był także prezesem Stowarzyszenia Hurtowników Branży Kolonialnej na Polskę Zachodnią, wchodzącego w skład Związku Towarzystw Kupieckich. Od 1926 do 1930 sprawował funkcję prezesa Polskiego Klubu Kręglarskiego "Jedność" w Kościanie.