Zygmunt Szpingier (ur. 20 sierpniapr. zbior., Wielkopolski Słownik Biograficzny, PWN, Warszawa-Poznań, 1981, s. 741, . 1901 w Poznaniu, zm. 25 września 1960 w Śremie) – polski malarz, architekt i urbanista. Członek Grupy Artystycznej PlastykaHilary Majkowski, O sztuce plastycznej w Poznaniu w czasach poprzedzających wojnę światową, [w:] Kronika Miasta Poznania, (Antologia), Poznań, 1991, s. 345, ISSN 0137-3552..
Życiorys Był synem Bronisława Brunona i Stanisławy z Bieczyńskich, bratem śpiewaka operowego Witolda Szpingiera. Dorastał w Poznaniu. Studiował od 1918 w Szkole Sztuk Zdobniczych w Poznaniu pod kierunkiem Wiktora Gosienieckiego i Marcina Rożka. W tym okresie malował obrazy z życia paryskiej cyganerii, portrety oraz pejzaże. Obserwował też życie teatralne i kabaretowe Poznania, rysując liczne karykatury. Zaprojektował scenografię do około trzystu utworów dramatycznych oraz dziewięćdziesięciu oper i operetekKatarzyna Gieszczyńska-Nowacka, Zapomniane projekty architektoniczno-urbanistyczne Zygmunta Szpingiera, [w:] Kronika Miasta Poznania, nr 3–4/1993, s.153–161, ISSN 0137-3552. (Poznań, Warszawa). Od 1925 mieszkał w Paryżu, gdzie jego obrazy wystawiano m.in. w Galerie Bernheim. Część z nich zakupił The Art Institute of Chicago oraz André Chéron. Mimo powodzenia w Paryżu, w 1931 powrócił do Poznania.