Gatunki miedzi i jej stopy określa się podając ich znak lub numer. Oznaczanie materiałów miedziowych znakiem oparto na systemie ISO 1190-1. Znak gatunku miedzi określa metodę jej wytwarzania. Zbudowany jest z symbolu Cu oraz skrótu angielskiej nazwy poszczególnych rodzajów miedzi (np. miedź odtleniona fosforem Cu-DHP – deoxidized high phosphorus copper).
Parametry techniczne Rurka miedziana do produkcji przewodów hamulcowych po wyżarzaniu cechuje się twardością od 40 do 65 w skali Vickersa (HV), a jej wytrzymałość (odporność) na rozciąganie mieści się w granicach od 200 do 250 N/mm². Według europejskiej normy stan utwardzenia rurki miedzianej na przewody hamulcowe cechuje współczynnik R200.
Innym parametrem technicznym jest struktura wewnętrzna rurki, przystosowana do ciśnień występujących w układzie hamulcowym. Podczas jazdy „spokojnej” samochodem osobowym ciśnienie w przewodach hamulcowych oscyluje w granicach 110-130 atm, natomiast w samochodach sportowych, wyczynowych w trakcie szybkiej jazdy i częstych hamowaniach przekracza 180 atm.