270Kalendarzyk Polityczny na rok 1823 dla Wydziału Uniwersytetu Imperatorskiego Wileńskiego, Wilno 1823, s. 276.
Kawaler Orderu Św. Stanisława (1793).
Syn starosty witagolskiego Krzysztofa Niemirowicza-Szczytta i Józefy z hr. Butlerów. Brat Ludwiki za Filipem Nereuszem Olizarem i Anny za Michałem Despotem-Zenowiczem, marszałkiem guberni mińskiej i pow. borysowskiego.
Dziedzic rozległych dóbr kożangródzkich (ok. 25 tys. ha w poł. XIX w.) i dóbr w pow. oszmiańskim, w tym Żemłosławia (który w 1806 sprzedał sędziemu mozyrskiemu Antoniemu Kieniewiczowi)C. Jankowski, Powiat Oszmiański, Petersburg 1898, s. 168–169.. Po bezpotomnej śmierci swojego stryja, kasztelana brzeskolitewskiego Józefa Niemirowicza-Szczytta, odziedziczył jego dobra, w tym BostyńAndrzej Haratym, Szczytt Niemirowicz Józef [w:] Polski Słownik Biograficzny, Zeszyt 195, 2011, s. 562-563. Do 1800 roku w pow. oszmiańskim do Niemirowiczów-Szczyttów należały dobra Wialbutów, Giedejki, Krzyżelewszczyzna (Grzymałowszczyzna), Kozarezy. W 1800 roku marszałek Józef Niemirowicz-Szczytt sprzedał Wialbutów Oktawiuszowi i Wiktorii z hr. Potockich hr. de Choiseul Gouffier. Choiseul w 1806 r. dokupił od marszałka Józefa Niemirowicza-Szczytta Giedejki, a w 1807 GrzymałowszczyznęC. Jankowski, Powiat oszmiański: materjały do dziejów ziemi i ludzi, Cz. 1, 1896, s.