W 1934(?)1932 dokonano kolejnego podziału szwadronów. Tym razem na trzy grupy inspekcyjne. Szwadron wszedł w skład grupy północnej. Jednostką administracyjną dla szwadronu był batalion KOP „Orany”.
W 1938 nastąpiła reorganizacja podporządkowania i struktur kawalerii KOP. Szwadrony zakwalifikowano do odpowiednich typów jednostek w zależności od miejsca stacjonowania. Szwadron zakwalifikowano do grupy I. Organizacja szwadronu kawalerii na dzień 20 listopada 1938 przedstawiała się następująco: dowódca szwadronu, szef szwadronu, drużyna ckm, drużyna gospodarcza, patrol telefoniczny i dwa plutony liniowe po cztery sekcje, w tym sekcję rkm. Liczył 2 oficerów, 1 chorążego, 8 podoficerów zawodowych, 2 podoficerów nadterminowych i 72 ułanów. Na uzbrojeniu posiadał 2 ckm, 2 rkm, 73 karabinki, 76 szabel. Posiadał też 83 konie wierzchowe. Szwadron wchodził w skład Brygady KOP „Grodno”.
Rozwijany w mobilizacji alarmowej od 23 sierpnia 1939 szwadron wszedł w skład 33 Dywizji Piechoty jako jej kawaleria dywizyjna.
Żołnierze szwadronu Dowódcy szwadronu rtm. Stanisław Hejnich (7 IV 1925 – 31 VII 1930) rtm. Stanisław Bohdan Rusiecki (1930 – 1937) rtm. Stanisław Marian Kowalewski z 22 p.uł. (27 IV 1937 – 1939)