W 1938 nastąpiła reorganizacja podporządkowania i struktur kawalerii KOP. Szwadrony zakwalifikowano do odpowiednich typów jednostek w zależności od miejsca stacjonowania. Szwadron zakwalifikowano do grupy I. Organizacja szwadronu kawalerii na dzień 20 listopada 1938 przedstawiała się następująco: dowódca szwadronu, szef szwadronu, drużyna ckm, drużyna gospodarcza, patrol telefoniczny i dwa plutony liniowe po cztery sekcje, w tym sekcję rkm. Liczył 2 oficerów, 1 chorążego, 8 podoficerów zawodowych, 2 podoficerów nadterminowych i 72 ułanów. Na uzbrojeniu posiadał 2 ckm, 2 rkm, 73 karabinki, 76 szabel. Posiadał też 83 konie wierzchowe. Szwadron wchodził w skład Brygady KOP „Podole”.
W 1939 zmobilizowany szwadron stanowił kawalerię dywizyjną 11 Karpackiej Dywizji Piechoty.
Żołnierze szwadronu Dowódcy szwadronu rtm. Józef Hart z 2 psk (od 14 III 1925) rtm. Eugeniusz Spasowicz (był w 1928) rtm. / mjr kaw. Tadeusz I Zieliński (do VII 1929 → kwatermistrz 6 puł) rtm. Stanisław Kociejowski (5 stycznia 1935 – 1939) rtm. Józef Dąbrowski z 6 puł (1939)
Oficerowie W latach 30. lekarzem KOP w Zaleszczykach był kpt. rez. dr Zygmunt Manowarda.