Okazały się one jednak daremne.
5 maja 1942 został rozstrzelany w egzekucji zbiorowej w Ponarach pod Wilnem, razem z dużą grupą polskiej młodzieżyHelena Pasierbska, Wileńskie Ponary, Warszawa 1996, , s. 145Monika Tomkiewicz, Zbrodnia w Ponarach 1941–1944, IPN 2008, , . Zbrodni dokonał litewski oddział Ypatingasis būrys, zwany przez wilnian strzelcami ponarskimi. Nazwisko Jednaszewskiego znajduje się na tablicy pamiątkowej w polskiej kwaterze Memoriału w Ponarach, a jego grób symboliczny jest także w Koszalinie przy grobie żony Jadwigi.
Życie osobiste W roku 1924 wziął ślub z wilnianką Jadwigą Stankiewicz, córką Wincentego. Ze związku tego mieli czworo dzieci: Halinę Jenta (1925-2010), Zofię Pawłowicz (ur. 1927), Janusza (ur. 1929-2016) i Tadeusza (1932-2012). Dzieci Juliana osierocone w dzieciństwie, w czasach współczesnych angażowały się w działalność Stowarzyszenia „Rodzina Ponarska” i w upamiętnianie ofiar tej masowej zbrodni.
Ordery i odznaczenia Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości
Przypisy