W reprezentacji Francji zadebiutował 8 czerwca 2011 w spotkaniu z Argentyną. W 2014 zdobył w Danii złoty medal mistrzostw Europy, podczas których wystąpił w ośmiu meczach, notując jeden przechwyt i sześć bloków. W 2015 zdobył mistrzostwo świata – w turnieju, który odbył się w Katarze, zagrał w dziewięciu meczach, w których rzucił siedem bramek. W 2016 uczestniczył w mistrzostwach Europy w Polsce i igrzyskach olimpijskich w Rio de Janeiro (srebrny medal). W 2017 wywalczył drugi złot medal mistrzostw świata – w turnieju, który odbył się we Francji, wystąpił w dwóch pierwszych meczach, w których zdobył jednego gola. Z udziału w dalszej części mistrzostw wykluczyła go kontuzja (zerwanie więzadła piszczelowo-strzałkowego), której doznał w spotkaniu z Japonią (31:19). W 2018 wywalczył brązowy medal mistrzostw Europy w Chorwacji, podczas których zagrał w pięciu meczach i rzucił 10 bramek. Rok później na mistrzostwach świata w Niemczech i Danii pokonali w meczu o trzecie miejsce reprezentację Niemiec 26:26, zdobywając brązowe medale.
Życie prywatne Syn jugosłowiańskiego piłkarza ręcznego Branko Karabaticia, młodszy brat francuskiego szczypiornisty Nikoli Karabaticia.