Sd.Kfz.8 (Sonderkraftfahrzeug 8) – niemiecki pojazd półgąsienicowy, powszechnie używany podczas II wojny światowej. Był najczęściej wykorzystywany jako ciągnik artyleryjski dla ciężkich dział holowanych, takich jak 21 cm Mörser 18, 15 cm Kanone 18 czy 10,5 cm FlaK 38. Pomiędzy 1938 a 1945 rokiem wyprodukowano ok. 4000 takich pojazdów. Ciągnik ten był używany w każdej kampanii prowadzonej przez Niemców.
Projekt i rozwój Początkowe projekty wszystkich niemieckich pojazdów półgąsienicowych z początku drugiej wojny, zostały stworzone przez Dipl.Ing. Ernsta Kniepkampa z Wojskowego Departamentu Motoryzacji (Wa Prüf 6), jeszcze zanim naziści doszli do władzy w 1933 roku. Jego projekty zostały przekazane do komercyjnych firm w celu rozwoju i testów. Daimler-Benz pracował nad własnym projektem pojazdu półgąsienicowego, ZD.5, w latach 1931–1932. Pojazd ważył 9,3 t, używał 12-cylindrowego silnika benzynowego Maybach DSO 8 o mocy 150 KM, a jego nadwozie posiadało trzy ławki za kierowcą. Podwozie bazowało na pierwszowojennym pojeździe Marienwagen II i nie miało nic wspólnego z nachodzącymi na siebie kołami jezdnymi i drążkami skrętnymi, używanymi przez różne modele Sd.Kfz.8.