Jednostka wraz z kapitanem Klejną dotarła na Ukrainę i wzięła udział w walkach z siłami rosyjsko-kozackimi pod Cudnowem i Słobodyszczami. Wchodziła w skład dywizji hetmana Lubomirskiego. Po zakończeniu działań wojennych dragonia Bockuma otrzymała na leże zimowe ekonomie samborską. Regiment ten nie wziął udziału w konfederacji wojsk koronnych w latach 1661–1663 i uczestniczył wraz z królem w kampanii na Litwie w 1661 r. Jednostka ta weszła do „Związku Pobożnego” opowiadając się za monarchą. Dragoni kpt. Klejny wzięli udział w bitwie z wojskami moskiewskimi pod Kuliszkami a następnie odprowadzali króla do Wilna i Nowego Dworu pod Grodnem. Na zimowe leża oddział Jerzego rozłożył się w starostwach ziemi warszawskiej. Następnie dragoni towarzyszyli królowi w jego podróży z Warszawy do Lwowa na komisję skarbową, obsadzając mury Lwowa.
Nobilitacja 20 lutego 1662 r. nastąpiło bardzo ważne wydarzenie w życiu Jerzego Klejny. Na wniosek dowódcy, Henryka von Alten-Bockuma, król Jan Kazimierz na sejmie czteroniedzielnym w Warszawie, za wybitne zasługi na polu walki nobilitował kapitana Klejnę do stanu szlacheckiego i nadał mu herb Wilcza Głowa.