Cheilocystydy 45–60 × 5–8 µm, cylindryczne do wąsko butelkowatych, silnie wygięte, często rozgałęzione, szkliste, cienkościenne. Strzępki blaszek miejscami nieco galaretowate, z dość gęsto upakowanymi cheilocystydami. Skórka zbudowana ze spątanych strzępek z przejściami do trichodermum, lub prawdziwe trichodermum z wyprostowanymi strzępkami. Strzępki proste, giętkie lub kręte, cienkościenne do lekko grubych, szkliste lub bladożółte, niektóre z tych ostatnich lekko inkrustowane. Gatunki podobne Istnieje wiele podobnych gatunków ciżmówek. W pewny i prosty sposób można rozpoznać tylko ciżmówkę miękką (Crepidotus mollis), gdyż ma charakterystyczną galaretowatą warstwę pod skórką, ma też stosunkowo duże rozmiary. Pewne rozróżnienie pozostałych gatunków zazwyczaj nie jest możliwe bez badań mikroskopowych.
Występowanie i siedlisko Stanowiska ciżmówki żółtawej opisano tylko w niektórych państwach Europy oraz w Japonii i Maroku. W Polsce jest rzadka. W piśmiennictwie naukowym do 2003 r. podano jej występowanie w 7 miejscach Polski. Znajduje się na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski. Ma status V – gatunek narażony, który zapewne w przyszłości przesunie się do kategorii gatunków wymierających, jeśli nadal będą działać czynniki zagrożenia.