Charakterystyka Supernowa położona była w dużej i jasnej galaktyce – prawdopodobnie większej od naszej Drogi Mlecznej. Widmo wybuchu pozbawione było w znacznej mierze linii wodoru, co oznaczało, że przed wybuchem gwiazda odrzuciła lub w inny sposób straciła swoją zewnętrzną powłokę gazową. Według pierwszej hipotezy wybuch supernowej mógł być „napędzany” szybko wirującym magnetarem. Przy odpowiednio dużej prędkości obrotu – rzędu jednego obrotu na milisekundę – po niewielkim spowolnieniu gwiazdy powstałby impuls magnetyczny, który mógłby odrzucić zewnętrzne powłoki gwiazdy i spowodować znaczne pojaśnienie wybuchu poprzez interakcję samego wybuchu z wiatrem magnetycznym. Hipoteza, że wybuch był napędzany magnetarem, potrzebuje wielu szczęśliwych zbiegów okoliczności (odpowiednia masa gwiazdy, prędkość wirowania, siła wiatru magnetycznego) i zdaniem jej autora, jeżeli jest prawdziwa, to reprezentuje model największych możliwych wybuchów supernowych w ogóle – nie tylko ASASSN-15lh.