Po ślubie parze została oddana willa Canton w Drottningholm. Chociaż nie była wymieniana w szeregu primadonn, plasowała się zawsze tuż za nimi (m.in. i ) w latach 80. i 90. XVIII wieku). Zofia była też aktywna jako muzyk, znamy opis jednego z jej publicznych koncertów z marca 1795, w czasie którego grała na harfie, a jej mąż i Marie Louise Marcadet śpiewali; najpierw każde z osobna, a potem muzykowali wspólnieAnna Ivarsdotter Johnsson i Leif Jonsson “Musiken i Sverige. Frihetstiden och Gustaviansk tid 1720-1810”.. Po 1803 nie była już pierwszą aktorką, a w roku 1806 wraz z mężem opuścili swe pozycje po tymczasowym zamknięciu opery.
Gustav Löwenhielm wspomniał jej znaczenie w XIX wieku podczas dyskusji o zatrudnieniu obcych artystów, wskazując, że Opera Królewska i Królewski Teatr Dramatyczny opierały się w swych początkach na obcokrajowcach: „Czy to niemożliwe, by zaangażować pana Berga i pannę Schoultz?