Ciąg do studni. Zaczyna się od rozwidlenia głównego korytarza (12 metrów od otworu wejściowego). Prowadzi stromą pochylnią (z dość bogatą szatą naciekową) do studni wypełnionej zawaliskiem i komina.
Dolne partie do syfonu. Ciąg ten odchodzi w lewo od głównego korytarza niedaleko za rozwidleniem. Prowadzi przez pochylnię i niewielką studnię do syfonu, a dalej do głównego korytarza.
Dolne partie do salki. Prawie w tym samym miejscu od głównego korytarza, ale w prawo, odchodzi ciąg prowadzący do salki, a dalej do jeziorka.
Sala Końcowa. Za szczeliną przecinającą główny korytarz dochodzi się do Sali Końcowej. Zalegają w niej duże bloki skał, wśród których znajdują się niewielkie korytarzyki. W jej dolnym rogu umiejscowione są dwa niewielkie otwory, skąd prawdopodobnie korytarze prowadzą do niższych partii jaskini.
Przyroda Jaskinia ma ubogą szatę naciekową. Są w niej nieliczne polewy, stalaktyty i stalagmity oraz mleko wapienne.
Jaskinia jest wilgotna, w jej dolnych partiach występują jeziorka. Woda w jaskini musiała płynąć w dwóch przeciwległych kierunkach, czego dowodzą liczne ślady przepływu.
We wstępnej części Jaskini Goryczkowej znaleziono w 1889 roku kości niedźwiedzia jaskiniowego i kozicy.