Od 1936 mieszkał w Irkucku, gdzie kierował studiem literackim przy bibliotece obwodowej i pracował nad swoim pierwszym dziełem literackim – romansem Strogowy, był też korespondentem irkuckich gazet „Wostoczno-Sibirskaja Prawda” i „Sowietskaja Mołodież”; w 1938 w piśmie „Nowaja Sibir” publikował pierwsze fragmenty romansu Strogowy pod pseudonimem Jegor Dubrawa; 1939 wydał pierwszą księgę tej powieści. Później wydał powieść Nad Juksą (t. 1-2, wyd. 1939–1946, wyd. pol. 1950) utrzymywaną w konwencji socrealizmu. W lipcu 1941 zgłosił się ochotniczo do Armii Czerwonej, był specjalnym korespondentem gazety „Na bojewom postu” Zabajkalskiego Okręgu Wojskowego, potem Frontu Zabajkalskiego. Od 1943 członek Związku Pisarzy ZSRR, 1945 jako żołnierz 17 Armii Frontu Zabajkalskiego brał udział w pochodzie przez Chingan i w rozgromieniu Armii Kwantuńskiej, w grudniu 1945 przeniesiony do rezerwy. Po wojnie zajmował się działalnością literacką w Irkucku, 1946 wydał drugą księgę powieści Strogowy, a 1948 samodzielne wydanie powieści „Sołdat Piechoty”;