Farouk-Sluglett, P. Sluglett, Iraq, s. 170..
Władze irackie wiedziały, że Kurdowie pozbawieni irańskiego wsparcia nie będą w stanie kontynuować oporu i zabiegał o wycofanie się przez szacha z udzielania Barzaniemu pomocy. Również inne państwa uważały, że zakończenie konfliktu w irackim Kurdystanie byłoby w ich interesie. Pierwsza próba mediacji między Teheranem a Bagdadem podjęta w 1973 przez Związek Radziecki zakończyła się niepowodzeniem, jednak w roku następnym sukces odniosła mediacja prowadzona przez jordańskiego króla Husajna. Obie strony spotkały się w 1975 w Stambule, a jako mediatorzy wystąpili prezydenci Egiptu Anwar as-Sadat i Algierii Huari Bumedien.
Podpisanie porozumienia i jego postanowienia Wicerezydent Iraku Saddam Husajn i szach Iranu podpisali porozumienie regulujące kwestię kurdyjską i spór graniczny 13 marca 1975 w Algierze. Iran zobowiązał się zaprzestać wysyłania Kurdom broni, co doprowadziło do szybkiego zakończenia walk w Kurdystanie. Władze irańskie zagroziły nawet kurdyjskim partyzantom, że pomogą armii irackiej w walce z nimi, jeśli Kurdowie nie pogodzą się z porozumieniem. W zamian za te ustępstwa ze strony Iranu Irak przystał na wytyczenie granicy na rzece Szatt al-Arab wzdłuż linii talweguTj. linii najgłębszego koryta.Ch. Tripp, Historia Iraku, s.