Zajmowała to stanowisko do 1925, kiedy to przebyła stosunkowo niegroźny wylew i zdecydowała się przejść na emeryturę.
Działalność literacka Jej pierwsza książka ukazała się w 1901 roku. Zajmowała się różnymi formami literackimi, ale sama najbardziej ceniła swoje dokonania poetyckie. Łącznie wydano osiem tomów jej wierszy. Prowadziła rozległą korespondencję zarówno po angielsku, jak i w języku esperanto.
Życie prywatne Aston nigdy nie wyszła za mąż. Do 1913 mieszkała z matką i bratem, później kupiła własny dom, w którym zatrudniała gosposię pomagającą jej w codziennym życiu. Zmarła na nowotwór w wieku 73 lat.
Upamiętnienie Na cześć Aston nazwany został okręg wyborczy do federalnej Izby Reprezentantów. Jest również upamiętniona ulicą w Canberze, pomnikiem w Melbourne i specjalnym kopcem w jej rodzinnym miasteczku Carisbrook.
Przypisy
Kategoria:Australijscy pisarze Kategoria:Esperantyści Kategoria:Niewidomi pisarze Kategoria:Pisarze związani z Melbourne Kategoria:Urodzeni w 1873 Kategoria:Zmarli w 1947