Jeden to 8-metrowy korytarz, rozdzielający się na końcu na dwa wąskie, niezbadane korytarzyki, drugi to również wąski i niezbadany do końca korytarzyk.
Przyroda Dno jaskini ma charakter skalisty i jest pokryte po części piaskiem i otoczakami z wapienia i granitu.
Razem z Jaskinią Kalacką i Jaskinią Bystrej stanowi ona część systemu odwadniającego masyw Giewontu, określanego wspólną nazwą Jaskinie Bystrej. Jest wypełniona w znacznej części wodą, dostępna bez nurkowania tylko na długości kilkunastu metrów. Jaskinie Bystrej i Wywierzysko Bystrej są pod ziemią połączone ciekami wodnymi.
Historia odkryć Jaskinię odkryli we wrześniu 1935 roku Stefan Zwoliński i Władysław Gorycki, ale dotarli tylko do I syfonu. Dalsza penetracja była możliwa po osuszeniu syfonu (przy okazji wypompowania wody ze studni wejściowej Jaskini Bystrej) przez braci Stefana i Tadeusza Zwolińskich w 1949 roku – wówczas dotarli oni do II syfonu. Kolejne odkrycia miały miejsce w latach 1965, 1970 i 1973.
Nazwa Dudnica (dawniej też Elektrownia) powstała stąd, że dochodzący z głębi jaskini szum przypomina odgłos pracującej turbiny elektrowni w Kuźnicach. Innym dawnym określeniem Dudnicy była Mała Jaskinia.
Przypisy
Kategoria:Jaskinie polskich Tatr Kategoria:Jaskinie Tatr Zachodnich