zarówno górna szczęka, jak i żuchwa niekiedy mają ślady żółtego, jest to cecha zmienna wśród poszczególnych osobników. R. r. beebei wyróżnia się brakiem lub niepozornością białej brwi, podobnie niepozorna jest u R. r. harterti. Występuje dymorfizm płciowy w upierzeniu; samicę odróżnia głównie kolor barwnej plamy na piersi. W przypadku podgatunku nominatywnego pierś przybiera kolor różowoczerwony u samca, a żółtobrązowy u samicy. U R. r. schistacea pierś samca ma kolor intensywnie różowy (określony przez autorów jako electric pink), zaś samic – ciepły, żółtobrązowy odcień. U samic podgatunku R. r. eximia pierś wyróżnia barwa brązowa (patrz: ilustracja po prawej).
Tanagrzca cechuje silny dziób niemal tak długi jak głowa; znajduje się na nim charakterystyczne wycięcie. Jego górna krawędź (culmen) przez pierwszą połowę dzioba biegnie prosto, następnie nieco zgina się. Podcięcie żuchwy nieznacznie wypukłe. Nozdrza mają niemal kolisty kształt. Pióra szczeciniaste u nasady dzioba występują w szczątkowej ilości. Skrzydła bardzo wyraźnie zaokrąglone. Tanagrzec ma 9 lotek I rzędu. W przypadku lotek I rzędu stosunek ich długości ma się następująco: 7≈6≈5≈4>8>≈1>9;