Dom był niezamieszkany przez prawie półtora wieku, dopiero w XX wieku zgromadzono tu trochę pamiątek rodzinnych, przeniesionych po I wojnie światowej z Reginowa.
Przed domem rozciągał się gazon, po którego przeciwległej stronie, trochę na lewo, na lekkim wzniesieniu stała podobna w stylu mieszkalna oficyna. Po prawej stronie, w większej odległości od domu stała drewniana kaplica domowa, wyższa od obu domów, wzniesiona na planie prostokąta, z dwuspadowym dachem i czterokolumnowym portykiem na całej swojej szerokości, wspierającym trójkątny szczyt. Koło kaplicy był cmentarzyk rodzinny. mały|Majątek Jundziłłów w Rudni, od lewejː oficyna, kaplica i fragment dworu Dwór stał pośród rozległego ogrodu, który zdziczał w XIX wieku, jednak w latach 20. i 30. XX wieku był porządkowany. Niewielkie resztki tego ogrodu są wszystkim, co pozostało po folwarku. Dwór nie przetrwał II wojny światowej.
Majątek w Rudni jest opisany w 2. tomie Dziejów rezydencji na dawnych kresach Rzeczypospolitej Romana Aftanazego.
Przypisy
Kategoria:Opuszczone wsie na Białorusi Kategoria:Wsie w rejonie iwacewickim Kategoria:Uroczyska Kategoria:Wsie szlacheckie I Rzeczypospolitej (województwo nowogródzkie)