Rudnia (, ) – nieistniejąca wieś, majątek i folwark, obecnie uroczysko na Białorusi, w rejonie iwacewickim obwodu brzeskiego, nad Szczarą, około 3 km na wschód od Wólki i około 25 km na północny wschód od Iwacewicz.
Historia Majątek należał od XVI wieku do rodziny Jundziłłów herbu Łabędź. W drugiej połowie XVIII wieku właściciele opuścili Rudnię i przenieśli się do pobliskiego Reginowa (około 2 km na północ od Wólki), gdzie wybudowali nową siedzibę.
Wieś szlachecka położona była w końcu XVIII wieku w hrabstwie różańskim w powiecie słonimskim województwa nowogródzkiegoВялікі гістарычны атлас Беларусі Т.2, Mińsk 2013, s. 108..
Rudnia wraz z Reginowem zajmowały w drugiej połowie XIX wieku powierzchnię około 7 tysięcy dziesięcin. Właścicielami majątku byli wtedy bracia Stanisław (ur. w 1853 roku) i Kazimierz (ur. w 1858 roku) Jundziłłowie. W latach 20. XX wieku ostatnim właścicielem dóbr był Józef Baliński (1895–1928), syn Ignacego (1862–1951), senatora II Rzeczypospolitej, który z kolei był synem Józefy Jundziłłówny (1840–1903), siostry ojca Stanisława i Kazimierza Jundziłłów. Józef Baliński po 1921 roku przekazał część majątku na rzecz reformy rolnej, folwark w Reginowie natomiast na rzecz oo.