Od 1963 do 1967 odbył studia na kierunku eksploatacja i naprawa samochodów i ciągników na Wydziale Mechanicznym Wojskowej Akademii Technicznej w Warszawie uzyskując tytuł inżyniera mechanika. Od 1967 do 1973 był wykładowcą w Podoficerskiej Szkole Zawodowej Służby Samochodowej w Rzeszowie prowadząc zajęcia z budowy i eksploatacji pojazdów mechanicznych. W 1973 ukończył zaoczne studia na Wydziale Nauk Ekonomicznych Wojskowej Akademii Politycznej im. Feliksa Dzierżyńskiego uzyskując tytuł magistra nauk ekonomicznych. Od 1973 do 1990 był pracownikiem Wojskowego Instytutu Ekonomicznego na macierzystym wydziale WAP. Tam w 1978 uzyskał tytuł naukowy doktora nauk ekonomicznych na podstawie pracy pt. Ekonomiczne kryteria oceny systemu obsługi technicznej samochodów w wojsku, której promotorem był płk prof. dr hab. Marian Koch. W trakcie roku akademickiego 1978/1979 otrzymał awans ze stanowiska adiunkta na docenta w Katedrze Ekonomiki Wojskowej. Prowadził wykłady z ekonomikę eksploatacji techniki wojskowej w WAP, WAT i w Akademii Sztabu Generalnego. W 1988 prowadził przewód habilitacyjny. Od 1990 do 1992 był zatrudniony na Wydziale Strategiczno-Obronnym Akademii Obrony Narodowej oraz jako kierownik Zakładu Ekonomiki Wojskowej w Instytucie Ekonomiki Obrony.