W sezonie piłkarskim 1956 (wiosna / jesień) grając jako prawoskrzydłowy i wykazując się skutecznością strzelecką wraz z drużyną Górnika zwyciężył w A klasie rzeszowskiej i awansował do III ligi rzeszowsko-lubelskiej. Następnie, po fuzji Sanoczanki i Stali Sanok, występował w barwach RKS Sanoczanki w III lidze edycji 1957, 1958 (z 11 golami zajął trzecie miejsce w klasyfikacji strzelców ligi. Po zakończeniu kariery piłkarskiej w wieku 25 lat został zawodnikiem tenisa ziemnego. Był zawodnikiem sekcji tenisowej klubu Sanoczanka Sanok (później Stal Sanok), zdobywając indywidualne mistrzostwo okręgu (województwa rzeszowskiego) w 1962, wicemistrzostwo w 1963, mistrzostwo w 1964 (także zwycięstwo drużynowe ze Stalą Sanok), 1965 (ponadto trzecie miejsce w deblu w parze z Eugeniuszem Czerepaniakiem), wicemistrzostwo w 1966Ponadto zajął drugie miejsce na liście klasyfikacji najlepszych tenisistów województwa rzeszowskiego w 1966, opublikowanej przez Okręgowy Związek Tenisowy w Rzeszowie. Por. , wicemistrzostwo w grze mieszanej w 1968 (ponadto wicemistrzostwo Rzeszowa 1968), mistrzostwo indywidualne 1969, 1970, mistrzostwo w grze pojedynczej i w podwójnej w 1971Józef Ząbkiewicz, Sport i rekreacja, w: Sanok. Dzieje miasta. Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka. Kraków 1995, s. 926., trzecie miejsce w 1973.