W trakcie swojej służby został wyróżniony przez króla Zygmunta I Starego przez zwolnienie z płacenia tzw. podatków żydowskich, co spotkało się z dezaprobatą między innymi czeskiej gminy żydowskiej. Problem został rozwiązany przez króla wydaniem aktu w roku 1535, w którym argumentując swoją decyzję jego obszerną wiedzą religijną i medyczną ponownie zwolnił Mojżesza Fiszela z płacenia podatków oraz dodatkowo decydowanie w tej sprawie pozostawił tylko sobiePolski Słownik Judaistyczny, dostęp: 08.12.2015. [dostęp do źródła online: http://www.jhi.pl/psj/Fiszel_Mojzesz].
W roku 1532 Mojżesz Fiszel objął stanowisko rabina tzw. polskiej gminy żydowskiej, zastępując swojego zmarłego wuja Aszera Lemla. W 1541 roku został rabinem generalnym w Małopolsce i na Rusi, które to stanowisko dzielił z lubelskim rabinem Szalomem Szachną. Obdarzeni zaufaniem króla otrzymali władzę sprawowania sądów za wykroczenia związane z religią. W tym samym roku Mojżesz Fiszel został oskarżony o współudział w morderstwie rytualnym, w związku z czym został spalony na stosieS. Konopka, Fiszel [w:] W. Konopczyński [red.], Polski Słownik Biograficzny, Kraków 1948-1958.
Przypisy