H. Wereszycki, Pod berłem Habsburgów. Zagadnienia narodowościowe, Kraków 1975, s. 201–202..
Partia nie odnosiła początkowo sukcesów. W 1871 roku część radykalnych działaczy partii z Eugenem Kvaternikiem na czele próbowała wzniecić narodowowyzwoleńcze powstanie, stłumione po kilku dniach (zginął wówczas Kvaternik). Z czasem jednak stronnictwo zyskało na popularności, która była efektem narastającego antagonizmu chorwacko-serbskiego w sprawie Bośni i Hercegowiny. Jej wpływy rozszerzyły się do Istrii, Dalmacji i Bośni i HercegowinyDie Habsburgermonarchie 1848-1918, wyd. Wandruszka A. und Urbanitsch P., Bd. III: Die Völker des Reiches, Wien 1980, s. 722–723; H. Wereszycki, Pod berłem Habsburgów. Zagadnienia narodowościowe, Kraków 1975, s. 205..