Do 1850 występowała w Operze paryskiej i w wielu miastach europejskich„Wielka Encyklopedia Powszechna PWN”, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa, 1964, tom 4 (Frang-Im), str. 429., np. w Warszawie występowała w listopadzie i grudniu 1853 roku, partnerowali jej wówczas Aleksander i Antoni Tarnowscy. Potem osiadła w Saint-Juan koło Genewy. Powiadają, że do tej decyzji o zakończeniu świetnej kariery przyczynił się nieszczęśliwy upadek ze schodów w 34. roku jej życia.
Ważniejsze role Sette redclute z choreografią Luigi Astolfiego. Giselle z muzyką Adolphe Adama, choreografią Jean Coralliego i Jules Perrota oraz scenografią Pierre Ciceriego, 1841; Piękna dziewczyna z Gandawy z muzyką Adolphe Adama i choreografią Alberta, 1842; La Peri z muzyką Johanna Fr. Fr. Burgmüllera, choreografią Jean Coralli, 1843; Esmeralda z muzyką Cesare Pugniego i choreografią Jules Perrota, 1844; Pas de quatre z muzyką Cesare Pugniego i choreografią Jules Perrota, 1844; Le Diable à quarte, do libretta Rosier de Leuvena i Josepha Maziliera i jego choreografii, ze scenografią Pierre Ciceriego i P. Lormier;